«Μου αρέσει περισσότερο η αναμονή από αυτό που ακολουθεί»

Το μήνυμα πριν συναντηθείτε, η διαδρομή, η σκέψη ότι σε λίγο θα βρεθείτε μόνοι. Κάποιες φορές αυτή η αναμονή μοιάζει πιο έντονη από την ίδια τη συνάντηση. Και αναρωτιέσαι: «Μήπως μου αρέσει τελικά περισσότερο αυτό που φαντάζομαι από αυτό που ζω;».

Η προσμονή μπορεί να είναι μέρος της ερωτικής εμπειρίας και να έχει δική της αξία. Δεν αποτελεί αναγκαστικά ένδειξη ότι κάτι λείπει από εσένα ή από τη σχέση. Αξίζει όμως να ξεχωρίσεις την αναμονή που απολαμβάνεις από την αβεβαιότητα που σε εξαντλεί.

Το χρήσιμο ερώτημα δεν είναι αν η επιθυμία σου ακολουθεί τον σωστό ρυθμό. Είναι τι συμβαίνει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την επαφή, και αν υπάρχει χώρος να επιλέγεις χωρίς να αισθάνεσαι ότι κυνηγάς διαρκώς κάτι που απομακρύνεται.

Τι συμβαίνει στο «πριν»;

Πριν από μια συνάντηση υπάρχει χώρος για φαντασία. Μπορείς να σταθείς σε μια λεπτομέρεια, να θυμηθείς μια προηγούμενη στιγμή ή να περιμένεις κάτι που δεν έχει ακόμη αποκτήσει συγκεκριμένη μορφή. Η προσοχή σου μπορεί να εστιάζει σε ό,τι σε ελκύει περισσότερο.

Στην πραγματική συνάντηση εμφανίζονται περισσότερες πληροφορίες: κούραση, διαφορετικός ρυθμός, αμηχανία, ανάγκες και των δύο. Αυτό δεν σημαίνει ότι η πραγματικότητα είναι αποτυχημένη. Σημαίνει ότι περιλαμβάνει έναν άλλον άνθρωπο, όχι μόνο την ιστορία που έχεις δημιουργήσει μέσα σου.

Σε ένα υποθετικό παράδειγμα, ο Νίκος απολαμβάνει όλη την εβδομάδα την προσμονή ενός ραντεβού. Όταν συναντιούνται, είναι αγχωμένος να νιώσει ακριβώς όσα είχε φανταστεί. Η πίεση να επιβεβαιωθεί το σενάριο μπορεί να δυσκολεύει την επαφή περισσότερο από μια πραγματική έλλειψη ενδιαφέροντος.

Είναι όλα θέμα ντοπαμίνης;

Οι εύκολες διαδικτυακές εξηγήσεις συχνά συμπυκνώνουν την επιθυμία σε έναν νευροδιαβιβαστή. Όμως η αναγνώριση εγκεφαλικών μηχανισμών δεν αρκεί για να εξηγήσει τι σημαίνει η αναμονή σε μια συγκεκριμένη σχέση.

Σε εργαστηριακή μελέτη 23 συμμετεχόντων για την προσμονή και την εμπειρία ανταμοιβών, εξετάστηκαν αντιδράσεις σε βίντεο που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, τρυφερότητα και ερωτική επιθυμία. Η έρευνα διακρίνει τη φάση αναμονής από τη φάση του αποτελέσματος.

Δεν αποδεικνύει ότι η αβεβαιότητα κάνει πάντα καλό στον έρωτα, ούτε ότι πρέπει να καθυστερείς τις απαντήσεις σου για να σε επιθυμούν. Το μικρό εργαστηριακό δείγμα δεν μπορεί να μετατραπεί σε συνταγή διαχείρισης μιας σχέσης.

Προσμονή ή φόβος ότι θα εξαφανιστεί;

Στην ευχάριστη αναμονή μπορεί να υπάρχει περιέργεια και ελευθερία να συνεχίζεις τη μέρα σου. Στην αγωνία μπορεί να ελέγχεις διαρκώς το κινητό, να ακυρώνεις σχέδια και να προσπαθείς να μαντέψεις αν ένα μήνυμα σημαίνει αποδοχή ή απόρριψη.

Αυτό δεν είναι διαγνωστικό τεστ. Είναι ένας τρόπος να παρατηρήσεις την επίδραση της επικοινωνίας στη ζωή σου. Μπορεί να απολαμβάνεις λίγο μυστήριο και ταυτόχρονα να χρειάζεσαι σαφήνεια για το αν υπάρχει ενδιαφέρον και αν ένα ραντεβού ισχύει.

Αν ο άλλος αποσύρεται σκόπιμα για να σε τιμωρήσει ή χρησιμοποιεί την αβεβαιότητα για να σε πιέσει, δεν χρειάζεται να το ονομάσεις «χημεία» για να το αντέξεις. Μπορείς να ενδιαφέρεσαι για κάποιον και να αναγνωρίζεις ότι ο τρόπος επαφής σας σε δυσκολεύει.

Μπορεί η καθυστέρηση να είναι συναινετική επιλογή;

Δύο ενήλικοι μπορούν να απολαμβάνουν έναν πιο αργό ρυθμό, την προσμονή ή την προσωρινή αναβολή μέσα σε σαφές κοινό πλαίσιο. Αυτό διαφέρει από το να καθορίζει ο ένας μόνος του την πρόσβαση στην επαφή και να αφήνει τον άλλον να αγωνιά.

Η συμφωνία χρειάζεται να περιλαμβάνει τι σας αρέσει και τι δεν θέλετε. Μπορεί κάποιος να απολαμβάνει την προσμονή στην ιδιωτική σας επαφή αλλά όχι την αβεβαιότητα για την ίδια τη σχέση. Αυτά είναι διαφορετικά επίπεδα και δεν πρέπει να συγχέονται.

Το δικαίωμα να αλλάξει κάποιος γνώμη παραμένει. Μια συμφωνία για πιο αργό ρυθμό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανεχτεί δυσφορία ή να συνεχίσει επειδή ο άλλος προετοιμάστηκε. Η επιθυμία δεν αποτελεί χρέος που εξοφλείται στο τέλος της αναμονής.

Ο ΔΙΚΟΣ ΣΑΣ ΡΥΘΜΟΣ

Η προσμονή μπορεί να έχει ένταση χωρίς να σε κρατά σε αγωνία.

Η περιέργεια και η αξιοπιστία μπορούν να συνυπάρχουν. Δεν χρειάζεται να αμφιβάλλεις για την αξία σου για να επιθυμείς.

Γιατί το πραγματικό μερικές φορές μοιάζει λιγότερο έντονο;

Η φαντασία μπορεί να είναι επιλεκτική. Δεν περιλαμβάνει απαραίτητα τον χρόνο που χρειάζεσαι για να χαλαρώσεις, την αμηχανία μιας κουβέντας ή το ότι ο άλλος δεν μπορεί να γνωρίζει κάθε σου προσδοκία. Η σύγκριση με ένα ιδανικό σενάριο μπορεί να αδικήσει μια αρκετά καλή πραγματική εμπειρία.

Δοκίμασε να παρατηρήσεις τι υπήρξε, αντί να ελέγχεις μόνο αν έφτασε στην αναμενόμενη ένταση. Υπήρχε άνεση, περιέργεια, τρυφερότητα, ευχαρίστηση ή χώρος να μιλήσεις; Αυτά δεν αντικαθιστούν την επιθυμία, αλλά αποτελούν μέρος της εικόνας.

Αν η πραγματική επαφή επανειλημμένα δεν σου ταιριάζει, δεν χρειάζεται να τη δικαιολογείς επ’ αόριστον. Μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές ανάγκες, ασυμβατότητα ή κάτι συγκεκριμένο που δεν έχει ειπωθεί. Η αναμονή δεν υποχρεώνει να συνεχίσεις μια σχέση που δεν επιθυμείς.

Κι αν η φαντασία είναι πιο ασφαλής από την εγγύτητα;

Ίσως στο «πριν» νιώθεις ότι έχεις περισσότερο έλεγχο. Δεν έχεις ακόμη εκτεθεί, δεν χρειάζεται να δείξεις αμηχανία και δεν έχεις αντιμετωπίσει την πιθανότητα μιας διαφωνίας. Αν αυτό σε εκφράζει, αξίζει να το διερευνήσεις χωρίς να κατηγορήσεις τον εαυτό σου ότι δεν ξέρει να σχετίζεται.

Δεν σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος που απολαμβάνει την προσμονή αποφεύγει την οικειότητα. Μπορεί απλώς να του αρέσει αυτή η πλευρά της επιθυμίας. Η διαφορά βρίσκεται στο αν έχεις ελευθερία να προχωρήσεις όταν το θέλεις ή αν ο φόβος περιορίζει συστηματικά τις επιλογές σου.

Μια μικρή αφετηρία μπορεί να είναι να εκφράσεις μια πραγματική ανάγκη αντί να περιμένεις να τη μαντέψει ο άλλος. Η εγγύτητα χτίζεται και μέσα από τέτοιες απλές πληροφορίες, όχι μόνο μέσα από στιγμές μεγάλης έντασης.

Πώς δίνουμε χώρο στην προσμονή χωρίς παιχνίδια χειρισμού;

Μπορείτε να δημιουργήσετε χρόνο για μια συνάντηση και να μοιραστείτε ότι τη χαίρεστε εκ των προτέρων. Δεν χρειάζεται να προσποιηθείτε αδιαφορία ή να κάνετε τον άλλον να αμφιβάλλει για την αξία του. Η περιέργεια μπορεί να συνυπάρχει με αξιοπιστία.

Η μελέτη για την ανταπόκριση στις σεξουαλικές ανάγκες αναδεικνύει την επικοινωνία και τον σεβασμό των ορίων και των δύο. Αυτό δίνει χρήσιμο πλαίσιο για μια συζήτηση ρυθμού, χωρίς να υπαγορεύει συγκεκριμένη τεχνική.

Μπορείτε να ρωτήσετε τι κάνει την αναμονή ευχάριστη και τι τη μετατρέπει σε πίεση. Για κάποιον είναι σημαντικό να υπάρχει συγκεκριμένη ώρα. Για άλλον να μην υπονοείται ότι η συνάντηση πρέπει να καταλήξει σε σεξ. Δεν υπάρχει ένας ρυθμός που να ταιριάζει σε κάθε ζευγάρι.

Κι αν η συνάντηση τελικά δεν γίνει;

Μπορεί να απογοητευτείς επειδή είχες επενδύσει χρόνο και φαντασία. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο άλλος οφείλει να προχωρήσει για να μη χαθεί η προετοιμασία σου. Μπορείς να εκφράσεις την απογοήτευση χωρίς να τη μετατρέψεις σε απαίτηση για ερωτική ανταπόκριση.

Αν οι ακυρώσεις επαναλαμβάνονται, συζήτησε την αξιοπιστία της επικοινωνίας σας ως ξεχωριστό θέμα. Ρώτησε τι μπορείτε πραγματικά να συμφωνήσετε και δες αν αυτό σου ταιριάζει. Η ελευθερία του άλλου να αλλάζει γνώμη συνυπάρχει με τη δική σου ελευθερία να μη συνεχίζεις μια κατάσταση μόνιμης αναμονής. Κανείς δεν χρειάζεται να αποδείξει την αξία του περιμένοντας χωρίς όριο.

Πότε αξίζει να το συζητήσω με ειδικό;

Αν η αναμονή καταλαμβάνει την καθημερινότητά σου, αν επιλέγεις επανειλημμένα ανθρώπους που σε κρατούν σε αγωνία ή αν αποφεύγεις κάθε πραγματική επαφή παρότι τη θέλεις, μπορεί να βοηθήσει μια θεραπευτική συζήτηση.

Θα εξετάζαμε τις συγκεκριμένες στιγμές: τι φαντάζεσαι, τι φοβάσαι, τι συμβαίνει όταν ο άλλος είναι διαθέσιμος και πώς αλλάζει η επιθυμία όταν υπάρχει περισσότερη ασφάλεια. Δεν χρειάζεται να προαποφασίσουμε ότι φταίει ένας τύπος δεσμού ή ένας εγκεφαλικός μηχανισμός.

Η προσμονή μπορεί να παραμείνει ένα αγαπημένο κομμάτι του ερωτισμού σου. Το ζητούμενο είναι να μπορεί να οδηγεί σε επιλογές που σε εκφράζουν, αντί να γίνεται ένας μόνιμος διάδρομος αναμονής όπου η δική σου ζωή και οι ανάγκες σου μένουν πάντα για αργότερα.