Η πρόοδος χρειάζεται να συνδέεται με τη δική σου ζωή και να μπορεί να συζητηθεί ανοιχτά.
Από ποιο σημείο ξεκινά η σύγκριση;
Η ερώτηση «με βοηθά η θεραπεία;» είναι εύλογη, είτε βρίσκεσαι στην αρχή είτε έχει περάσει αρκετός καιρός. Για να γίνει πιο συγκεκριμένη, χρειάζεται να θυμηθείς τι σε έφερε: μια δυσκολία στην καθημερινότητα, μια σχέση, μια επαναλαμβανόμενη αντίδραση ή κάτι που ακόμη δεν μπορούσες να περιγράψεις.
Το «θέλω να νιώθω καλύτερα» μπορεί να μεταφραστεί σε προσωπικά σημεία αναφοράς. Για έναν άνθρωπο μπορεί να σημαίνει ότι εκφράζει μια ανάγκη. Για άλλον ότι επιστρέφει πιο εύκολα στις δραστηριότητές του μετά από μια δύσκολη μέρα. Αυτά είναι παραδείγματα, όχι κριτήρια που πρέπει να πετύχουν όλοι.
Μικρές αλλαγές που έχουν σημασία
Μπορείς να αναρωτηθείς τι κάνεις σήμερα διαφορετικά σε καταστάσεις που παλιότερα σε δυσκόλευαν. Αναγνωρίζεις νωρίτερα ότι πιέζεσαι; Μπορείς να ζητήσεις χρόνο πριν απαντήσεις; Έχει αλλάξει ο τρόπος που μιλάς στον εαυτό σου μετά από ένα λάθος;
Ένα υποθετικό παράδειγμα: εξακολουθείς να αγχώνεσαι πριν από μια δύσκολη συζήτηση, αλλά πλέον την κάνεις αντί να την αναβάλλεις για εβδομάδες. Η αλλαγή δεν είναι ότι εξαφανίστηκε κάθε δυσάρεστο συναίσθημα. Είναι ότι έχεις μια διαφορετική δυνατότητα να αντιδράσεις.
Το συναίσθημα μετά τη συνεδρία δεν λέει όλη την ιστορία
Μια συνεδρία μπορεί να σε ανακουφίσει, να σε συγκινήσει ή να αφήσει ερωτήματα. Το πώς νιώθεις εκείνη την ώρα αξίζει να συζητηθεί, αλλά δεν αρκεί ως μοναδική αξιολόγηση όλης της πορείας.
Η δυσφορία επίσης δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη προόδου. Αν φεύγεις επανειλημμένα πολύ αποδιοργανωμένος, φοβάσαι τις συναντήσεις ή δυσκολεύεσαι περισσότερο στην καθημερινότητα, χρειάζεται να το αναφέρεις. Δεν χρειάζεται να θεωρείς ότι κάθε επιβάρυνση είναι αναγκαίο μέρος της θεραπείας.
Πώς γίνεται μια ανασκόπηση;
Μπορείς να ζητήσεις χρόνο για να δείτε μαζί τι έχει αλλάξει, τι παραμένει δύσκολο και αν οι στόχοι εξακολουθούν να σε εκφράζουν. Το δεοντολογικό πλαίσιο της BACP περιλαμβάνει την περιοδική ανασκόπηση της προόδου και την αναζήτηση της οπτικής του θεραπευόμενου. Αποτελεί επαγγελματικό πλαίσιο αναφοράς, όχι περιγραφή μιας υποχρεωτικής διαδικασίας σε κάθε γραφείο.
Μπορεί να βοηθήσουν συγκεκριμένες φράσεις: «Σε αυτό βλέπω αλλαγή», «Εδώ νιώθω ότι επαναλαμβανόμαστε», «Αυτό που χρειαζόμουν στην αρχή έχει αλλάξει». Αν χρησιμοποιούνται ερωτηματολόγια, μπορείς να ρωτήσεις τι μετρούν και πώς συνδέονται με όσα ζεις.
Όταν δεν βλέπεις αλλαγή
Η αμφιβολία δεν χρειάζεται να μείνει κρυφή από φόβο ότι θα στενοχωρήσεις τον θεραπευτή. Μπορείς να ζητήσεις να διευκρινιστούν οι στόχοι, ο τρόπος δουλειάς και το πώς θα κρίνετε αν έχει νόημα να συνεχίσετε με τον ίδιο τρόπο.
Η συζήτηση μπορεί να οδηγήσει σε προσαρμογή, σε διαφορετική προσέγγιση ή σε αναζήτηση άλλης υποστήριξης. Δεν υπάρχει ένας αριθμός συνεδριών που να εγγυάται αποτέλεσμα για όλους. Έχεις δικαίωμα να ζητάς σαφήνεια για τον χρόνο, το κόστος και την κατεύθυνση της συνεργασίας.
Μερικές ακόμη ερωτήσεις
Χρειάζεται να νιώθω καλά μετά από κάθε συνεδρία;
Όχι απαραίτητα. Σημασία έχει να μπορείτε να μιλάτε για την επίδραση των συναντήσεων και για την πορεία στην καθημερινή σου ζωή.
Αν επιστρέψει μια παλιά δυσκολία;
Μπορείτε να εξετάσετε τι συνέβη, τι παραμένει διαθέσιμο από τη δουλειά σας και τι χρειάζεται διαφορετική προσοχή.
Μπορώ να ζητήσω να ξαναδούμε τους στόχους;
Ναι. Οι ανάγκες και οι προτεραιότητές σου μπορούν να αλλάζουν και αξίζει να έχουν θέση στη συζήτηση.
Φωτογραφία εξωφύλλου: Mesh / Unsplash.
Ποια αλλαγή θα είχε σημασία για σένα;
Αν σκέφτεσαι να ξεκινήσεις ψυχοθεραπεία, μπορούμε να συζητήσουμε τι θα ήθελες να αλλάξει στην καθημερινότητά σου και πώς θα αναγνωρίζεις όσα σου προσφέρει η συνεργασία μας.
