Θέλεις μια αγκαλιά στον καναπέ. Την αποφεύγεις όμως, γιατί σκέφτεσαι ότι θα θεωρηθεί πρόσκληση για σεξ. Έτσι, για να μη χρειαστεί να πεις «όχι» αργότερα, απομακρύνεσαι από την αρχή. Κάπως έτσι μπορεί να χαθεί και η τρυφερότητα που ακόμη επιθυμείς.
Η παραπάνω σκηνή είναι ένα υποθετικό παράδειγμα, αλλά περιγράφει ένα συγκεκριμένο μπέρδεμα: το άγγιγμα παύει να έχει δική του αξία και αποκτά έναν υποχρεωτικό προορισμό. Το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσο συχνά κάνετε σεξ. Είναι αν μπορείτε να πλησιάσετε ο ένας τον άλλον χωρίς να έχετε ήδη συμφωνήσει τι θα ακολουθήσει.
Πότε η αγκαλιά γίνεται προσδοκία
Ένα φιλί μπορεί να σημαίνει «χαίρομαι που σε βλέπω», «μου έλειψες» ή «θέλω να σε πλησιάσω ερωτικά». Δεν σημαίνει πάντα το ίδιο. Αν όμως κάθε χάδι οδηγεί σε επίμονη διεκδίκηση, παράπονο ή απογοήτευση, είναι πιθανό να αρχίσεις να το αποφεύγεις για να προστατεύσεις τα όριά σου.
Ο άλλος άνθρωπος μπορεί να βιώνει αυτή την απόσταση ως απόρριψη και να προσπαθεί περισσότερο. Αυτή είναι μια πιθανή αλληλουχία, όχι εξήγηση για κάθε ζευγάρι. Χρειάζεται να ακούσουμε τι πραγματικά συμβαίνει, αντί να αποφασίσουμε ποιος «έχει το πρόβλημα».
Το «ναι» σε κάτι δεν είναι «ναι» σε όλα
Μπορεί να θέλεις φιλί και να μη θέλεις άλλο άγγιγμα. Μπορεί να έχεις επιθυμία στην αρχή και μετά να αλλάξεις γνώμη. Ακόμη και η σωματική διέγερση δεν υποκαθιστά τη συναίνεση. Η συμφωνία αφορά αυτό που θέλετε τώρα και μπορεί να ανακληθεί.
Η αποδοχή αυτής της διαφοράς χρειάζεται να φαίνεται και στην πράξη. Αν ένα «μέχρι εδώ» ακολουθείται από ειρωνεία, ενοχοποίηση ή τιμωρητική σιωπή, η φράση «δεν σε πιέζω» δεν αρκεί για να δημιουργήσει ασφάλεια.
Μια κουβέντα έξω από τη φορτισμένη στιγμή
Ίσως βοηθήσει να μιλήσετε σε ουδέτερο χρόνο, περιγράφοντας τη δική σας εμπειρία. Για παράδειγμα: «Μου λείπει να είμαστε αγκαλιά. Μερικές φορές φοβάμαι ότι θα χρειαστεί να προχωρήσουμε, ενώ δεν το θέλω. Θα ήθελα να μπορώ να σε πλησιάσω και να μείνουμε εκεί».
Αυτό δεν αποτελεί υπόσχεση ότι η επιθυμία θα εμφανιστεί αν υπάρξει αρκετή υπομονή. Ο στόχος είναι μια πραγματική επιλογή. Αν συμφωνήσετε σε τρυφερότητα χωρίς συνέχεια, η συμφωνία χρειάζεται να ισχύει χωρίς κρυφό τεστ για το αν «τελικά θα χαλαρώσεις».
Τι διερευνά η ψυχοσεξουαλική θεραπεία
Η θεραπευτική συζήτηση μπορεί να εξετάσει πότε άρχισε η αποφυγή, ποια αγγίγματα είναι ευχάριστα, πώς εκφράζεται η άρνηση και τι συμβαίνει μετά. Υπάρχει πόνος; Φόβος αξιολόγησης; Μια ανεπίλυτη σύγκρουση; Εξάντληση; Μήπως η τρυφερότητα έχει συνδεθεί με ανεπιθύμητες εμπειρίες;
Οι απαντήσεις διαμορφώνουν το πλάνο. Οι σύγχρονες συστάσεις για τη σεξουαλική θεραπεία δίνουν έμφαση στην εξατομικευμένη κατανόηση σωματικών, ψυχολογικών και διαπροσωπικών παραγόντων. Δεν υπάρχει μία άσκηση κατάλληλη για όλους. Αν προταθεί κάποια μορφή επαφής, χρειάζεται να είναι ελεύθερα αποδεκτή και να μπορεί να τροποποιηθεί ή να σταματήσει.
Ποια αλλαγή αξίζει να προσέξουμε;
Μια ουσιαστική αλλαγή μπορεί να είναι ότι λες «θέλω μόνο αγκαλιά» χωρίς να απολογείσαι ή ότι ακούς ένα όριο χωρίς να το μεταφράζεις αμέσως σε έλλειψη αγάπης. Η συχνότητα του σεξ δεν είναι το μοναδικό μέτρο της οικειότητας.
Αν φοβάσαι την αντίδραση του άλλου, υπάρχουν απειλές ή δεν μπορείς να αρνηθείς με ασφάλεια, προέχει η ατομική υποστήριξη και η ασφάλειά σου. Σε αυτή την περίπτωση, μια κοινή άσκηση επικοινωνίας δεν αρκεί.
Να μπορεί το χάδι να παραμένει χάδι.
Αν η προσέγγιση έχει γίνει πηγή πίεσης ή παρεξηγήσεων, μπορούμε να διερευνήσουμε τι δυσκολεύει την οικειότητα και ποια όρια χρειάζεται να ακουστούν.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση.
Φωτογραφία εξωφύλλου: Jason Leung / Unsplash.
