«Γιατί οι σχέσεις δεν κρατάνε πια;» Είναι μια σκέψη που μπορεί να εμφανιστεί μετά από έναν χωρισμό ή όταν βλέπουμε πολλά ζευγάρια γύρω μας να απομακρύνονται. Μέσα στην απογοήτευση, όμως, μια γενική απάντηση για τη σημερινή εποχή ίσως δεν μας βοηθά να καταλάβουμε τη δική μας σχέση.
Πιο χρήσιμα ερωτήματα είναι: τι μας δυσκολεύει, τι έχουμε προσπαθήσει και αν θέλουμε και οι δύο να συνεχίσουμε. Η διάρκεια από μόνη της δεν δείχνει την ποιότητα μιας σχέσης.
Η καθημερινότητα μπορεί να αφήνει λίγο χώρο για επαφή
Δουλειά, οικονομικές υποχρεώσεις, φροντίδα παιδιών ή συγγενών: μερικές φορές το ζευγάρι συζητά μόνο για όσα πρέπει να γίνουν. Η συντροφική επαφή δεν χάνεται απαραίτητα σε έναν μεγάλο καβγά. Μπορεί απλώς να αναβάλλεται κάθε μέρα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος επενδύει στην εργασία του αδιαφορεί για την αγάπη. Χρειάζεται να δούμε πόση ενέργεια είναι πραγματικά διαθέσιμη και πώς μοιράζονται οι ευθύνες. Η συμβουλή «βρείτε χρόνο» δεν αρκεί αν ο ένας έχει αναλάβει σχεδόν τα πάντα.
Μοναξιά μέσα στη σχέση: Όταν είμαστε μαζί αλλά νιώθω μόνος
Δεν αρκεί να μιλάμε· χρειάζεται να ακουγόμαστε
Μια διαφωνία μπορεί να επαναλαμβάνεται όταν η συζήτηση μένει μόνο στην πρακτική αφορμή. Κάτω από το «δεν βοηθάς στο σπίτι» μπορεί να βρίσκεται το «νιώθω μόνος με την ευθύνη». Κάτω από το «όλο παράπονα έχεις» μπορεί να υπάρχει κούραση ή αίσθηση ότι καμία προσπάθεια δεν αναγνωρίζεται.
Αυτές είναι πιθανές ερμηνείες, όχι κρυφές αλήθειες που πρέπει να αποδώσουμε στον σύντροφο. Μπορούμε να ρωτήσουμε και να ακούσουμε την απάντησή του.
Τι δείχνει η έρευνα για την ποιότητα της σχέσης;
Μεγάλη ανάλυση 43 διαχρονικών μελετών ανέδειξε, μεταξύ άλλων, την εκτίμηση, την αντιλαμβανόμενη δέσμευση του συντρόφου, τη σεξουαλική ικανοποίηση και τη σύγκρουση ως σημαντικούς παράγοντες πρόβλεψης της ποιότητας της σχέσης. Ωστόσο, η αλλαγή της ποιότητας με τον χρόνο ήταν δύσκολο να προβλεφθεί.[1]
Δεν υπάρχει λοιπόν μια απλή φόρμουλα που να εγγυάται ότι μια σχέση θα κρατήσει. Έχει αξία να εξετάζουμε την εμπειρία που δημιουργούμε μαζί στην πράξη.
Τα κοινωνικά δίκτυα δεν εξηγούν κάθε χωρισμό
Οι εφαρμογές και τα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να μπουν μέσα στις συγκρούσεις ενός ζευγαριού: μέσα από συγκρίσεις, διαφορετικές προσδοκίες για το φλερτ ή χρόνο που αφαιρείται από την επαφή. Δεν είναι όμως χρήσιμο να θεωρούμε κάθε διαδικτυακή γνωριμία επιφανειακή ή κάθε σχέση διαρκώς υπό αντικατάσταση.
Αν υπάρχει δυσκολία, βοηθά μια συγκεκριμένη συμφωνία. Για παράδειγμα: «Θα ήθελα όταν τρώμε μαζί να αφήνουμε τα κινητά στην άκρη». Αυτό είναι πιο συζητήσιμο από το «το κινητό σου καταστρέφει τη σχέση μας».
Η προσπάθεια χρειάζεται να είναι κοινή
Μια σχέση μπορεί να περάσει δύσκολη περίοδο χωρίς να έχει τελειώσει. Αν υπάρχει κοινή επιθυμία, μπορείτε να διαλέξετε μια μικρή, εφικτή αλλαγή: διαφορετικό μοίρασμα ευθυνών, χρόνο για συζήτηση ή τρόπο να σταματά ένας καβγάς πριν γίνει προσβλητικός.
Ένα υποθετικό παράδειγμα: «Για τις επόμενες δύο εβδομάδες θα μοιράσουμε ξανά τις δουλειές και θα δούμε αν μειώθηκε η πίεση». Η συγκεκριμένη πράξη δίνει κάτι που μπορεί να αξιολογηθεί. Μια γενική υπόσχεση ότι «θα προσπαθήσουμε περισσότερο» συχνά παραμένει αόριστη.
Η επιμονή δεν σημαίνει παραμονή με κάθε κόστος
Ο χωρισμός δεν είναι πάντα ένδειξη ότι κάποιος δεν προσπάθησε αρκετά. Μπορεί να υπάρχουν ασύμβατες επιθυμίες, επίμονη έλλειψη σεβασμού ή απουσία κοινής πρόθεσης συνέχισης.
Σε συνθήκες απειλής ή κακοποίησης, η προτεραιότητα είναι η ασφάλεια και η εξειδικευμένη υποστήριξη. Η απαίτηση για περισσότερη υπομονή δεν είναι κατάλληλη απάντηση.
Μια συζήτηση που ξεκινά από ένα συγκεκριμένο περιστατικό
Το «έχουμε απομακρυνθεί» μπορεί να είναι αληθινό, αλλά αφήνει ανοιχτό τι ακριβώς εννοεί ο καθένας. Δοκιμάστε, αν μπορείτε να μιλήσετε με ασφάλεια, να επιλέξετε ένα πρόσφατο παράδειγμα: «Αυτή την εβδομάδα μιλήσαμε μόνο για λογαριασμούς και δουλειές. Μου έλειψε να μάθω πώς είσαι». Η συγκεκριμένη περιγραφή δίνει στον άλλον κάτι που μπορεί να αναγνωρίσει ή να εξηγήσει.
Αφήστε χώρο και για μια διαφορετική εμπειρία. Ο σύντροφός σας μπορεί να αισθάνθηκε ότι προσπάθησε να πλησιάσει, αλλά δεν βρήκε ανταπόκριση. Δεν χρειάζεται να αποφασίσετε αμέσως ποια εκδοχή είναι η σωστή. Μπορείτε πρώτα να καταλάβετε σε ποια στιγμή χάθηκε η επαφή και τι θα έκανε μια ανάλογη στιγμή διαφορετική την επόμενη φορά.
Να μοιράζεται και η ευθύνη της οργάνωσης
Μερικές φορές η διαφωνία δεν αφορά μόνο ποιος εκτελεί μια δουλειά, αλλά ποιος πρέπει να τη θυμάται, να την προγραμματίζει και να ζητά να γίνει. Το «πες μου τι να κάνω» μπορεί να αφήνει όλη την οργάνωση στον ίδιο άνθρωπο. Μια πιο συγκεκριμένη συζήτηση θα μπορούσε να αφορά την ανάληψη ολόκληρης μιας υποχρέωσης, από τον προγραμματισμό έως την ολοκλήρωση.
Για παράδειγμα: «Αυτή την εβδομάδα αναλαμβάνω τα ψώνια, μαζί με τη λίστα και τον έλεγχο του τι λείπει». Η κατανομή δεν χρειάζεται να είναι ίδια σε κάθε περίοδο. Χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη ωράρια, υγεία, φροντίδα άλλων ανθρώπων και πραγματικές δυνατότητες, ώστε να μη στηρίζεται διαρκώς στην εξάντληση του ενός.
Πώς καταλαβαίνουμε αν μια προσπάθεια μας βοηθά;
Αν συμφωνήσετε μια αλλαγή, ορίστε και έναν χρόνο για να τη συζητήσετε ξανά. Αντί να ρωτήσετε μόνο «είμαστε καλύτερα;», εξετάστε τι συνέβη: έγινε η συμφωνημένη κατανομή; Υπήρξε χρόνος επικοινωνίας; Μπορέσατε να εκφράσετε διαφωνία χωρίς προσβολές; Τι χρειάζεται προσαρμογή για να είναι η συμφωνία εφαρμόσιμη;
Μια δύσκολη ημέρα δεν ακυρώνει κάθε προσπάθεια. Αντίστοιχα, μια όμορφη έξοδος δεν σημαίνει ότι λύθηκε ένα επίμονο πρόβλημα. Η αξιολόγηση χρειάζεται να χωρά και τα δύο. Μπορείτε να αναγνωρίζετε όσα βελτιώνονται και παράλληλα να μιλάτε καθαρά για όσα παραμένουν ίδια, χωρίς η ευγνωμοσύνη να γίνεται υποχρέωση σιωπής.
Πότε μπορεί να βοηθήσει η θεραπεία ζευγαριού;
Όταν οι προσπάθειες καταλήγουν στον ίδιο κύκλο, η θεραπεία μπορεί να προσφέρει ένα πλαίσιο για να ακουστούν οι ανάγκες και να εξεταστούν οι επιλογές. Δεν υπόσχεται ότι θα μείνετε μαζί. Μπορεί να βοηθήσει να γίνει πιο καθαρό τι θέλει και τι μπορεί να προσφέρει ο καθένας.
Μια ουσιαστική σχέση δεν μετριέται μόνο σε χρόνια. Μετριέται και στον χώρο που αφήνει για σεβασμό, ελευθερία και κοινή φροντίδα.
