Οι στόχοι, ο ρυθμός και οι παρεμβάσεις χρειάζεται να βγάζουν νόημα για τον άνθρωπο που ζητά βοήθεια.
Από την περιγραφή στην κατεύθυνση
Μετά την αρχική διερεύνηση, είναι φυσικό να θέλεις να ξέρεις: «Τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα;». Το θεραπευτικό πλάνο οργανώνει αυτή τη συζήτηση. Περιλαμβάνει τις προτεραιότητες, τους στόχους και τον τρόπο με τον οποίο προτείνεται να δουλευτούν.
Η ενημέρωση της COSRT για τη θεραπευτική διαδικασία περιγράφει τη συμφωνία στόχων και την προσαρμογή της δουλειάς στις ανάγκες του ατόμου ή του ζευγαριού. Ένα πλάνο χρειάζεται να είναι κατανοητό, ώστε να μπορείς να εκφράσεις απορίες ή διαφωνίες.
Ποιος είναι ο δικός σου στόχος;
Η φράση «να λυθεί το πρόβλημα» μπορεί να περιλαμβάνει διαφορετικές ανάγκες: λιγότερο φόβο, πιο άνετη επικοινωνία, δυνατότητα να εκφράζεις όρια ή αλλαγή σε ένα συγκεκριμένο σύμπτωμα. Χρειάζεται να ξεκαθαριστεί τι έχει σημασία για σένα.
Σε ένα υποθετικό παράδειγμα, κάποιος ζητά «να μην αποφεύγω την επαφή». Όταν το συζητά, καταλαβαίνει ότι θέλει πρώτα να μπορεί να πει ότι φοβάται χωρίς να νιώθει ότι απογοητεύει τον σύντροφό του. Αυτή η διευκρίνιση μπορεί να αλλάξει την προτεραιότητα της δουλειάς.
Οι στόχοι δεν χρειάζεται να αντιγράφουν μια ιδέα για το πόσο συχνά ή με ποιον τρόπο «πρέπει» να γίνεται σεξ. Χρειάζεται να λαμβάνουν υπόψη την επιθυμία, τη συναίνεση, την υγεία και το πλαίσιο της ζωής σου.
Γιατί προτείνεται μια συγκεκριμένη παρέμβαση;
Μπορεί να προταθεί συζήτηση γύρω από πεποιθήσεις, παρατήρηση συγκεκριμένων αντιδράσεων, δουλειά στην επικοινωνία ή μια προσαρμοσμένη άσκηση. Το χρήσιμο ερώτημα είναι: «Πώς συνδέεται αυτό με τον στόχο μας;».
Αν μια πρόταση σου φαίνεται ασαφής, πιεστική ή δύσκολο να εφαρμοστεί, πες το πριν προσπαθήσεις να την ακολουθήσεις από υποχρέωση. Οι πρακτικές συνθήκες έχουν σημασία: χρόνος, ιδιωτικότητα, διάθεση και σχέση με τον σύντροφο. Η μη εφαρμογή μιας άσκησης είναι θέμα για διερεύνηση, όχι βαθμός συμμόρφωσης.
Τι συμφωνούμε για τον ρυθμό;
Μπορείς να ζητήσεις σαφή ενημέρωση για τη συχνότητα των συναντήσεων, το κόστος, τυχόν δουλειά μεταξύ συνεδριών και το πότε θα επανεξετάσετε την πορεία. Οι λεπτομέρειες συμφωνούνται με τον επαγγελματία και δεν είναι ίδιες για όλους.
Αν υπάρχει σύντροφος, χρειάζεται να αποσαφηνιστεί αν και πώς θα συμμετέχει. Αν χρειάζεται ιατρική εκτίμηση, αυτή έχει δικό της ρόλο στο συνολικό πλαίσιο. Η ψυχοθεραπευτική δουλειά δεν υποκαθιστά την αναγκαία ιατρική διερεύνηση.
Πότε αλλάζει το πλάνο;
Ένα πλάνο χρειάζεται χώρο για διόρθωση. Μπορεί να προκύψουν νέες πληροφορίες, να αλλάξουν οι προτεραιότητες ή να διαπιστώσεις ότι μια παρέμβαση δεν σε βοηθά όπως περιμένατε.
Μια ανασκόπηση μπορεί να ξεκινήσει με τρεις ερωτήσεις: «Τι δοκιμάσαμε;», «Τι παρατηρήσαμε;», «Τι χρειάζεται να αλλάξει;». Έτσι η συνεργασία συνδέεται με την εμπειρία σου, όχι μόνο με την αρχική πρόταση. Για το τι προηγείται, δες το άρθρο για το ψυχοσεξουαλικό ιστορικό.
Μερικές ακόμη ερωτήσεις
Θα μου δοθούν υποχρεωτικά ασκήσεις;
Αυτό εξαρτάται από την αξιολόγηση και τον τρόπο δουλειάς. Μπορείς να ρωτήσεις τι προτείνεται, γιατί και ποιες προσαρμογές υπάρχουν.
Αν ο σύντροφός μου θέλει διαφορετικό αποτέλεσμα;
Οι διαφορετικοί στόχοι χρειάζεται να συζητηθούν. Το πλάνο δεν μπορεί να στηρίζεται στην πίεση ενός ανθρώπου να ανταποκριθεί στις επιθυμίες του άλλου.
Υπάρχει εγγυημένο χρονοδιάγραμμα;
Δεν μπορεί να υποσχεθεί κανείς το ίδιο αποτέλεσμα ή διάρκεια για όλους. Μπορεί όμως να συζητήσει την κατεύθυνση και τον τρόπο επανεξέτασης.
Φωτογραφία εξωφύλλου: Michael Martinelli / Unsplash.
Οι προτεραιότητές σου έχουν θέση στο πλάνο.
Τι θέλεις να δουλέψεις και με ποιον ρυθμό; Μπορείς να κλείσεις μια συνάντηση για να συζητήσουμε τους στόχους σου και τον τρόπο με τον οποίο θα οργανώσουμε τη θεραπευτική δουλειά.
